III "Nie samą walką człowiek żyje"

(Perspektywa Tomka)

Emi pomogła mi załatwić telefon, ze starego zabrałem kartę sim i odłożyłem go na miejsce. Ledwo włączyłem telefon a już przyszedł sms od Beth
" Hej , Wszystko dobrze ;*"
Odpisałem na sms, i schowałem telefon do kieszeni. Poszedłem do siebie do pokoju, odrabiać lekcje. Nie minęło parę godzin jak do domu wszedł, znaczy wczołgał się ojczym. Emi wbiegła do mnie do pokoju, bała się go jak był w takim stanie. Niby się czołgał , ale jak mu coś nie pasowało potrafił się zdenerwować i bez zachwiania równowagi przycisnąć do ściany z taką siłą, że człowiek nie jest w stanie najmniejszego oddechu złapać. Włączyłem po cichu muzykę, ledwo sami ją słyszeliśmy z Emi a ten ciul darł się że jest za głośno. Wkur***** się i wyłączyłem dla świętego spokoju, ale ten ciul sobie coś chyba ubzdurał, bo znów kazał mi wyłączyć muzykę, która już nie grała. Olałem to i siedziałem cicho, rysując bez sensu na kartce, a Emi siedziała na łóżku i czytała książkę. Wystraszył mnie huk, do pokoju wpierdolił się Dawid, tzn mój ojczym, Emi już wiedziała że ma wyskoczyć przez okno, Dawid zaczął za nią krzyczeć.
- Wracaj tu ! Natychmiast ty kur..- nie dokończył bo go przycisnąłem do ściany, poczęstowałem go kilkoma ciosami w nos i w brzuch. W efekcie zwinął się w kłębek
- Nigdy nie próbuj jej tak nazywać !- zawsze mi powtarzał biologiczny ojciec "nigdy nie kop leżącego, chyba że sobie zasłużył" a on sobie właśnie zasłużył, na porządnego buta w brzuch. Wziąłem go za szmaty i przeciągnąłem do sypialni rodziców i tam go zostawiłem na podłodze, wróciłem do pokoju, posprzątałem bałagan, tzn wytarłem krew i wymieniłem drzwi, na szczęście były takie same co ja miałem, więc mama nie zauważy że coś się stało. Emi mi we wszystkim pomagała. Po całym sprzątaniu, poszedłem się wykąpać, wróciłem do pokoju. Napisałem ostatniego sms do Beth na dobranoc , telefon włożyłem do plecaka. Sam nie wiem kiedy zasnąłem....


*następnego dnia*

(Perspektywa Beth)

Obudził mnie lekarz mówiąc, że mogę wyjść dzisiaj. Wstałam i zaczęłam się pakować. Napisałam Tomiemu, że wychodzę dzisiaj ze szpitala. Nie minęła godzina a tata z mamą byli po mnie. Tata jak zwykle przywitał mnie wielkim uśmiechem, za to mama nie była zbyt uśmiechnięta.
- Mamo co Ci jest ? Wciąż jesteś na mnie zła, że chce się z Tomkiem spotykać ? Nie cieszysz się, że nic mi nie jest i wracam do domu ?- pytałam ją o to bardzo spokojnym tonem.
- Nie będziemy na ten temat rozmawiać tu i teraz moja panno !- po tonie jej głosu, wiedziałam że jest coś nie tak.
Wychodząc ze szpitala podziękowaliśmy lekarzowi za opiekę nade mną. W ciągu 5 min byliśmy w domu, gdzie rozpętała się wojna pomiędzy mną a matką, tata miał już tego po dziurki w nosie.
- Przestaniesz ty się wreszcie jej czepiać ? Dziewczyna ledwo wróciła ze szpitala, wiesz jakie tam jest jedzenie, a ty jej robisz na wejściu wojnę. Nawet się z nią nie przywitałaś w tym szpitalu. Co się z tobą dzieje ? Ty taka nigdy nie byłaś...- dalszego monologu taty starałam się już nie słuchać, tylko zabrałam swoje rzeczy i poszłam na górę do swojego pokoju. Torbę rzuciłam koło szafy i poszłam się wykąpać. Wróciłam do pokoju i położyłam się na swoim łóżku. Ktoś zapukał do drzwi, nie miałam ochoty z nikim gadać, ale siedziałam cicho. Ktoś zapukał jeszcze raz
- Beth to ja Tomek. - na dźwięk jego głosu zerwałam się jak najszybciej z łóżka , otworzyłam mu drzwi. Przywitał mnie swoim pięknym uśmiechem, oko jeszcze miał sine, ciekawe co mój tata i mama na to powiedzieli - Cześć Beth, twój tata do mnie zadzwonił i powiedział że już wróciłaś do domu i że potrzebujesz z kimś pogadać, więc jestem.
- Eee.... No cześć. Cały tata, wejdź usiądź gdzie chcesz a ja się tylko przebiorę, bo dopiero co prysznic brałam. - nie czekając na odpowiedz z szafy zabrałam pierwsze lepsze spodnie to znaczy dresy wpadły mi w ręce i jakąś bluzkę i bluzę fioletową.- zaraz wraca, nic nie ruszaj, jedynie sobie włącz wierze, jak bym mogła prosić to Eminema, tą naszą z wypadku - uśmiechnęłam się najszczerzej jak potrafiłam i zniknęłam za drzwiami łazienki.
Uśmiechnęłam się na pierwsze dźwięki bitu Eminema, wiedziałam że się domyśli o którą mi chodzi. Wróciłam do pokoju i usiadłam na łóżku,  weszłam tak cicho, że nawet nie usłyszał, że usiadłam na łóżku. Wpatrywałam się w niego dobre 5 minut, on stał do mnie tyłem patrzał przez okno. Wstałam po cichu i na paluszkach podeszłam do niego, wystraszyłam go i razem wybuchnęliśmy głośnym śmiechem.
- Ile ty się przebierasz zwykle ? Bo ja tu chyba z 10 minut stałem.
- Par minut, ale jeszcze 5 minut przesiedziałam na łóżku, a ty nie reagowałeś na moje chrząkanie, więc postanowiłam cię wystraszyć i było warto.- na samo wspomnie nie nie potrafiłam opanować śmiechu.
- No dobra, to teraz do rzeczy, czemu twój tata stwierdził, że trzeba ci z kimś pogadać ?
- No bo się pokłóciłam z mamą o ciebie... Wiesz , ona nikogo nie trawi w moim towarzystwie nawet Elizki, to znaczy mojej przyjaciółki. Zawsze ma jakieś ale kiedy idę się z nią spotkać, a jak idę na trening to już nie mam ochoty nawet myśleć o tych wszystkich kłótniach, typu: po co tam idziesz, marnujesz tylko swój czas, zajęła byś się czymś bardziej pożytecznym itp... - odeszłam od niego i usiadłam na łóżku- już czasem się zastanawiam czy stąd nie uciec, już kilka razy byłam przygotowana , żeby uciec, ale nie chciałam zostawiać taty samego.- co ja robię , znamy się dopiero dwa, czy trzy dni a już tyle mu o sobie mówię ? Może właśnie tego potrzebowałam wygadać się komuś? Nie wiem, od tego wypadku sama siebie nie rozumiem, a co dopiero świat...
Tomek  usiadł koło mnie i słuchał co mówię. opowiedziałam mu o tych wszystkich kłótniach wylanych łzach.. Kiedy skończyłam się żalić nic nie powiedział siedział w milczeniu. Pewnie go zanudziłam, do dość bardzo prawdopodobne jeżeli chodzi o mnie i gadanie. ....


________________________

no to mamy już 3 dział,
Kocham Cię Skarbie <3 ;**