Opowiadając historie z biegu Beth i Michael byli ze sobą trzy lata. Kochali się bardzo mocno, lecz ich związek powstał na kłamstwie.
Przypatrzmy się w jaki sposób oni się poznali. Była młodą dziewczyną, nie dogadywała się z matką. On był w rodzinie zupełnie innej. I w czasie gdy ja po raz drugi odwiedził w szpitalu widać można że coś było nie tak z tym chłopakiem. Mieli tą samą pasje, taniec. Słuchali tej samej muzyki, lecz co z tego jak okłamał ją pierwszy a potem kłamstwa szły na przemian. Raz on raz ona, tylko że ona kłamała, dla jego dobra...
Nie powiedział jej że jest narkomanem. Dowiedziała się przypadkiem, jego oczy były inne i on sam był inny. Nie zachowywał się tak jak zawsze, że czuła się przy nim bezpieczna, bała się go i jednocześnie o niego. Wtedy zaczęły się pierwsze po ważniejsze kłótnie, a przecież to był dopiero 2 miesiąc związku...
Wracała do domu zamykała się w pokoju i płakała. Nie chciała go zostawić. Postanowiła mu pomóc wyjść z tego nałogu. Myślała że się udało. Ale on ją kłamał że nie bierze, a te widoczne ślady po strzykawce tłumaczył że są stare. Ona mu jak głupia wierzyła.
Któregoś dnia był z nią w szkole, gadali chwile. Potem zniknął, nie pokazał się żeby ją odprowadzić do domu. Myślała że jak zwykle gdzieś łazi z kumplami. Wieczorem dzwoni telefon , wtedy poczuła strach, to była siostra Michael`a. Nie wrócił do domu. Nikt go nie mógł znaleźć, jej mama zaczęła mieć do niej pretensje i tylko ją bardziej dobijała. Mówiła, że gdyby się nie pakowała w ten związek teraz by tak nie było. Nie miała by przez niego problemów. W drugą noc po jego zniknięciu dostała sms-a z nieznanego numeru "słyszałem że mnie nie kochasz, że wcale się nie przejęłaś moim zniknięciem". Znalazł się u ojca, nie przepraszał ją za to że uciekł, że nie ma go teraz przy niej. Tylko miał pretensje, a ona za nim płakała. Po trzech dniach wrócił, nie miała odwagi do niego podejść. Nienawidziła go za te sms-y i za to że uciekł. Czuła się winna temu że to zrobił. Chciała wrócić jak najszybciej do domu, lecz on na nią czekał przed szkołą. Nie pozwolił jej iść do domu dopóki nie porozmawiają. Pozwoliła mu mówić, słuchała ? Nie, próbowała opanować się, żeby nie płakać. Od powiedziała tylko "Musze pomyśleć co będzie z nami. Nie obiecuje, że będzie to dla Ciebie dobra decyzja." i pobiegła do domu. Następnego dnia powiedziała, że nie da rady narazie z nim być, że potrzebuje przerwy. On się zgodził.
Po dwóch tygodniach do siebie wrócili. Wydawać by się mogło, że teraz będzie już tylko lepiej. Dziwił ją fakt, że chował przed nią ręce, łatwo się denerwował. Ignorowała to, myślała że jest przewrażliwiona.
Któregoś dnia poszła sama na spacer... I tu chyba się domyślacie o co chodzi ? Chciał ja ktoś zgwałcić, tylko ze ona tą osobę znała, uważała go za dobrego kolegę. Znała go na tyle, że wiedziała gdzie uderzyć, tak żeby zdążyć uciec. W końcu on ją nauczył bronienia się. Wróciła do domu, nikomu nie mówiąc co się stało. Nie dała po sobie nic poznać. Zjadła coś na odczepnego i zamknęła się w pokoju. Włączyła muzykę i zasnęła przy niej. Nie powiedziała mu o tym. Wiedziała, że będzie chciał wiedzieć kto to. Widział, że jest z nią coś nie tak, ale nie chciała mu powiedzieć. Dopiero na wakacje się o tym dowiedział. W czasie trwania jeszcze szkoły wyrzucali go z domu, za wszystko i za nic. Bynajmniej on jej tak mówił.Tłumaczył się że nic nie zrobił. Była głupia, że mu wierzyła.
Na wakacje po tym jak się dowiedział o tej historii, próbował od niej wyciągnąć kto to był. Nie chciała mu powiedzieć. Powiedziała jedynie, że on już tu nie mieszka i nikt nie wie gdzie jest. Fakt, powinna mu powiedzieć od razu, ale nie potrafiła. Zresztą jak miała to zrobić ? "Kochanie wczoraj chciał mnie zgwałcić mój najlepszy kolega". Nikt by nie był wstanie tego powiedzieć....
Wakacje przeszły, była na koloni. Trzymała się obietnicy, że będzie mu wierna. Nie zdradziła go mimo, że było tam pełno fajnych chłopaków, z którymi fajnie się jej gadało. Była mu wierna, a dziewczyny zazdrościły jej, że taka jest dla swojego chłopaka, a ona im powiedziała "Nie każdy jest wart takiego poświęcenia, ale ja chcę mu pokazać udowodnić, że jestem mu wierna" Wróciła, wszystko się zmieniło. Nie odzywał się już kilka dni, nie pisał, nie dzwonił... Nie wiedziała co ma myśleć. Dowiedziała się,że go wyjebali po raz kolejny z domu i wyjechał do biologicznego ojca. Czekała na wiadomości od niego. Któregoś dnia zadzwonił powiedział, że jest w domu. Chciał się z nią spotkać, lecz ona nie mogła, musiała mamie pomóc w przygotowaniach, bo urodziła się niedawno jej siostrzyczka i robili dla niej pokój. Po głosie poznała, że jest na nią zły.
Kolejny kontakt złapali dopiero w szkole, na rozpoczęciu. Wtedy też się pokłócili bo powiedziała "Znalazłeś prace i po jakimś czasie robisz cyrki szefowi że ci nie płaci, jak ty na czas nie przyjeżdżasz o ile w ogóle dojeżdżasz do niej , a mówisz że chcesz na nowo tam pracować ?" Nie odzywał się do niej dość spory czas. A Beth nie miała zamiaru go przepraszać, bo powiedziała prawdę. Po jakimś czasie się pogodzili.
Było wszystko fajnie, do czasu sylwestra, a dokładniej po sylwestrze. Napisał jej, że nie wróci tu bo go wywalili z domu. Pisali do siebie czy będą sobie wierni. Ona była mu wierna, czekała na niego. Tak jak obiecał, wrócił tu z powrotem. Było fajnie, co prawda mama jej robiła wyżuty że z nim jest. Więc nie spotykali się już u niej w domu. Wymykała się z domu, jak tylko mogła. I to przeszkadzało Michael`owi, że nie mogą się spotykać w domu, tak że wszyscy o tym wiedzą i że wszystko jest nie tak jak on chce. Próbował ukryć swój gniew, ale coraz częściej się kłócili. Bała się każdego dnia, lecz mu o tym nie mówiła. Ferie prze siedziała sama w domu. Nie chciało jej się nigdzie wychodzić, i od tamtej pory zaczął być zazdrosny.
Któregoś dnia w szkole powiedział "W końcu i tak się rozejdziemy tak jak inni". W domu płakała, płakała przez niego nie pierwszy raz. Zaczęły się poważniejsze schody. Chciał następnego kroku. Chciał ją całą, a ona powiedziała, że nie chce dopiero jak skończy 18 lat, że nie jest na to gotowa. Dla niego przestała tańczyć, przestała rozmawiać z koleżankami. A on się do niej przestał odzywać bo nie chciała mu się oddać. Starała się trzymać przy pionie, próbować z nim porozmawiać a on ją unikał. Jedyne co powiedział to ma sobie przemyśleć to czy chce być z nim czy nie. Zabolało ją to i to naprawdę bardzo mocno. Zaczęła go olewać, chodź bolało ją to, że był tak blisko i nie mogła z nim porozmawiać ani się przytulić. Pogodziła ich znajoma. Jego tłumaczenie.. Teraz się z tego śmieje.... Ale to tłumaczenie było dziwne.... "To przez tą kasę, nie panuje nad sobą kiedy jej nie mam a potrzebuje..." I tu każda inna by się zastanawiała co to za facet, że tak mówi. Już wtedy powinna powiedzieć, NIE. Ale miała nadzieje, że uda jej się go zmienić...
Dwa tygodnie były wprost idealne, ale jemu znów coś odbiło. Innym gadał że są w separacji, a ją całował. Przestał ją odprowadzać do domu. Wracał sam tłumacząc, że musi w domu pomóc, że go mama prosiła.... Tu też się powinna już zastanawiać. On nigdy nie chciał im pomagać. Nie chciał być w tym domu. Mówił, że ma dość matki i ojczyma. Powiedziała, że śmiało może jechać do ojca, chodź chciałaby żeby z nią tu był, ale nie chce też , żeby przez nią się męczył w domu gdzie go nie chcą. Postanowił zostać...
Kolejne wakacje, były fajne, bynajmniej dla niej mimo, że udawała przed nim że były zjebane po tym co się wydarzyło między nimi. Nic złego nie zrobiła, ale on też się przyczynił do tego co się stało.On powiedział jej jak minęło pół roku o tym że miał dwie takie akcje, że go dziewczyna pocałowała i że je odepchnął. Teraz nie wierzy w to że to prawda. Tak jak on jej nie wierzył.
Beth miała taki niewielki incydent, do niczego nie doszło. Była smutna, chciała z kimś pogadać, przytulić się do kogoś... Źle mu napisała w sms-ie , napisała że miała ochotę się przytulić do innego, a to nie miało tak zabrzmieć. Chciała mu pokazać że się źle czuła sama, że była smutna, że prawie płakała bo jego nie było przy niej... A on pomyślał że go zdradziła. Zaczął jej wmawiać że go zdradziła, że go kłamie, że na pewno się całowali. Przez tą sprawę nie pojechała odwiedzić brata, którego nie widziała od ponad 2 lat.
Kolejny rok szkolny, nowa szkoła, dobrze że chociaż ludzi zna. On też był przy niej. Ale każdy dzień był coraz gorszy. Non stop się kłócili. Znów zaczęła płakać, powróciła do cięcia. Było jakieś przedstawienie w szkole gdzie chciała zatańczyć. Chodziła na próby podczas lekcji , na przerwach wiadomo że była zmęczona, a Michael do niej mówił "A ty znów zmęczona, nie masz dla mnie sił, poświęcasz czas innym a nie mi" I tu zaczęła się zastanawiać co to się dzieje z nimi. Poczuła, że miał racje że w końcu się rozstaną. Stała się obojętna na to co mówił, nie wytrzymywała już tych kłótni, gdzie wmawiał jej że go nie kocha, że ma iść do innego, że nie całuje już tak jak kiedyś.
Przyszedł czas kiedy miała siłę i odwagę by wyrazić ból i zatrzymać to co ją zgubiło. Zerwała z nim. wyjechał na tydzień gdzie wyruchał jakąś inną ,wrócił nie mówiąc jej o tym, mimo że pytała się co to za dziewczyna z opisu. A on że to tylko przyjaciółka która go uratowała przed samobójstwem. W szkole zaczął się jej czepiać, mówić że to jej wina że nie są razem. A ona miała go po prostu dość. Dość jego pretensji. Wróciła do domu, była zmęczona dniem. Włączyła gg i siedziała tak bez celu słuchała muzyki. Nagle ktoś do niej napisał. Michael.... Przepraszał ją za to co mówił, prosił żeby wróciła. Odmawiała mu. Na następny dzień to samo, ale już mu uległa, i to był błąd. Przez ten tydzień rzadko rozmawiali. Po weekendzie widzieli się przed szkołą, powiedział że go wywalili już na dobre z domu, że on nie chce tam wracać. Starała się trzymać żeby nie płakać. Poszła do szkoły prze siedziała jakoś, starając się nie płakać. Po lekcjach się z nim spotkała. Prosił ją by na niego czeka i czekała na niego była mu wierna. Któregoś dnia na Facebook`u napisała Karolina przyjaciółka jakieś tam dziewczyny, dokładniej to przyjaciółka tej którą wyruchał . Wtedy się dowiedziała, że ją zaliczył... Napisała Beth że on jest z tamtą, że mówił jej że ją kocha, że ze Beth nie jest, że nie wrócił do Beth..... Odpisywała Karolinie przez łzy, a gdy dowiedziała się że ją zaliczył, to wybuchła śmiechem. Powiedziała że ma go w dupie i że niech sobie robi co chce. Ona już go nie chce. Zaczęła cieszyć się życiem. Napisała do Michael`a, że ma jej się na oczy nie pokazywać, że nie chce mieć z nim kontaktu żadnego, i że nie chce żadnych przeprosin, tłumaczeń, bo mu nie wierzy.
Teraz jest szczęśliwa, poznała kogoś na kim jej zależy i tej osobie zależy na niej. Życie układa sobie na nowo. Jest szczęśliwsza niż wcześniej. Obiecała sobie, że już nigdy się nie podda. Kocha życie, i nigdy nie przestanie. Nie żałuje tego, że była z Michael`em ale też nie żałuje że od niego nie odeszła. "Nie wiesz nigdy co Cie w życiu spotka, ale nie możesz niczego żałować".... Życie przecież toczy się dalej i nigdy nie można żałować....
____________
Myślałam że historię tą będę pisała bardzo długo, że nigdy nie będę chciała jej skończyć. Lecz życie poprowadziło inaczej. Nie ma czego żałować. Życie toczy się dalej, a to dzięki Niemu <3 . Na prawdę dziękuje Ci za to że mnie trzymasz przy życiu. Jak opisałam powyżej, poznałam kogoś innego i to dzięki niemu jestem szczęśliwa, i dzięki niemu znalazłam odwagę by opisać całą tą historie. ; **
Nie przestane pisać. Powstanie drugi blog, gdzie będą dużo lepsze historie. Zainteresowane osoby będą wiedziały o wszystkim.